čtyři
/[ˈt͡ʃtɪr̝ɪ]/
Czechnum
Definitions
- 1.four
Etymology
Inherited from Old Czech čtyřie, čtyři, from Proto-Slavic *četyre, from Proto-Balto-Slavic *ketū́res, from Proto-Indo-European *kʷetwóres.
Forms
- čtyříalternative • dialectal
- čtyryalternative • dialectal
- štyryalternative • dialectal
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | — | čtyři |
| Genitive | — | čtyř, čtyřech |
| Dative | — | čtyřem |
| Accusative | — | čtyři |
| Vocative | — | čtyři |
| Locative | — | čtyřech |
| Instrumental | — | čtyřmi, čtyřma |
Nominative
Singular
—
Plural
čtyři
Genitive
Singular
—
Plural
čtyř, čtyřech
Dative
Singular
—
Plural
čtyřem
Accusative
Singular
—
Plural
čtyři
Vocative
Singular
—
Plural
čtyři
Locative
Singular
—
Plural
čtyřech
Instrumental
Singular
—
Plural
čtyřmi, čtyřma