čadit
/[ˈt͡ʃaɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to smolder, to smoke
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *čaditi. First attested in the 16th century.
Forms
- čaditinfinitive
- čaditiinfinitive
- čazenínoun-from-verb
- čadímfirst-person • indicative • singular
- čadímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- čaďmefirst-person • imperative • plural
- čadíšindicative • second-person • singular
- čadíteindicative • plural • second-person
- čaďimperative • second-person • singular
- čaďteimperative • plural • second-person
- čadíindicative • singular • third-person
- čadíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- čaděmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- čadícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- čadíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:čadit, čaditi
| I | čadím |
| we | čadíme |
| you (sg) | čadíš |
| you (pl) | čadíte |
| he/she/it | čadí |
| they | čadí |
I
čadím
we
čadíme
you (sg)
čadíš
you (pl)
čadíte
he/she/it
čadí
they
čadí