čórnout
/[ˈt͡ʃoːrnou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.colloquialto steal, to swipe
Synonyms & related words
Synonyms
Etymology
Borrowed from Romani ćorel (“to steal”), from Sanskrit चोरयति (corayati).
Forms
- čórnoutinfinitive
- čórnoutiinfinitive
- čórnutínoun-from-verb
- čórnufirst-person • indicative • singular
- čórnemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- čórněmefirst-person • imperative • plural
- čórnešindicative • second-person • singular
- čórneteindicative • plural • second-person
- čórniimperative • second-person • singular
- čórněteimperative • plural • second-person
- čórneindicative • singular • third-person
- čórnouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- čórnuvmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- čórnuvšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- čórnuvšepast • plural
- The verb čórnout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:čórnout, čórnouti
| I | čórnu |
| we | čórneme |
| you (sg) | čórneš |
| you (pl) | čórnete |
| he/she/it | čórne |
| they | čórnou |
I
čórnu
we
čórneme
you (sg)
čórneš
you (pl)
čórnete
he/she/it
čórne
they
čórnou