úkon
/[ˈuːkon]/
Czechnoun
Definitions
- 1.act, action
provést úkon
to carry out a task
Etymology
From u- + konat.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | úkon | úkony |
| Genitive | úkonu | úkonů |
| Dative | úkonu | úkonům |
| Accusative | úkon | úkony |
| Vocative | úkone | úkony |
| Locative | úkonu | úkonech |
| Instrumental | úkonem | úkony |
Nominative
Singular
úkon
Plural
úkony
Genitive
Singular
úkonu
Plural
úkonů
Dative
Singular
úkonu
Plural
úkonům
Accusative
Singular
úkon
Plural
úkony
Vocative
Singular
úkone
Plural
úkony
Locative
Singular
úkonu
Plural
úkonech
Instrumental
Singular
úkonem
Plural
úkony