пикник
/[ˈpiknik] | [pikˈnik] | [ˈpiknik]/
Bulgariannoun
Definitions
- 1.picnic
- 2.strapper (a strong, robust person; typically male)
Etymology
Borrowed from English picnic, from French pique-nique.
Forms
- пи́кникcanonical • masculine
- píknikromanization
- пи́кникindefinite • singular
- пи́книциindefinite • plural
- пи́кникътdefinite • singular • subjective
- пи́кницитеdefinite • plural • subjective
- пи́кникаdefinite • objective • singular
- пи́кницитеdefinite • objective • plural
- -count-form • singular
- пи́кникаcount-form • plural
- пикни́кcanonical • masculine
- pikníkromanization
- пикни́кindefinite • singular
- пикни́циindefinite • plural
- пикни́кътdefinite • singular • subjective
- пикни́цитеdefinite • plural • subjective
- пикни́каdefinite • objective • singular
- пикни́цитеdefinite • objective • plural
- пикни́каcount-form • plural